توسعه تولید در کشور منجر به توسعه اشتغال مولد و ایجاد فرهنگ تولید همراه آن خواهد بود، گسترش فعالیت های مولد منجر به  کاهش وابستگی به خارج،  کاهش وابستگی به منابع و سرمایه های ملی،  افزایش درآمدهای مالیاتی و توسعه فن آوری  خواهد شد. ایران ظرفیت های بالایی جهت فعالیت های تولیدی در اختیار دارد ایران بهترین مسیر ترانزیت از جنوب به شمال و غرب آسیا و اروپا می باشد ایران دارای بیش از 3000کیلومتر مرز دریایی در شمال و جنوب است. ایران دارای نیروی تحصیل کرده و امکانات آموزشی مناسب در سراسر کشور و امتیارات متعدد دیگر می باشد. اما منابع اصلی درآمدی دولت با فروش سرمایه های ملی که متعلق به نسل های آینده است تامین می گردد و بدین ترتیب ایران تا ربع قرن آینده منبعی جهت صادرات و تامین نیازهای ارزی نخواهد داشت فرزندان و نوادگان من وشما، ایرانی را از ما تحویل میگیرند که ذخایر و منابع آن را به تاراج برده ایم تا صرف هزینه های جاری خود نماییم بخش قابل توجهی از هزینه های دولت از طریق فروش دلارهای حاصل از نفت و دیگر منابع و سرمایه های ملی تامین می شود دولت های گذشته نیز چنین روند دردناکی را دنبال نمودند دولت ها تحت عناوین مختلف هزینه تراشی می نمایند این هزینه ها هیچ تناسبی با درآمدهای مالیاتی ندارد. در همه کشورهایی که بر اساس عقل و خرد جمعی و با اتکا به علم و دانش اداره می شوند هزینه های دولت از طریق درآمدهای مالیاتی تامین می گردد و درآمدهای مالیاتی 80 تا 90 درصد از هزینه های دولت را پوشش می دهد اما در کشور ما دولتها تمایل چندانی جهت تامین بودجه از طریق درآمدهای مالیاتی ندارند. به این ترتیب دولت های ایران منبعی جز ارز حاصل از فروش سرمایه های ملی ندارند آنها این ارز را به ریال تبدیل نموده تا بتوانند هزینه های گسترده و بیش از حد و ظرفیت جیب خود را تامین کنند چنانچه قیمت ارز واقعی یعنی حدود 2000 تومان باشد مشتریان کمتری برای خرید ارز وجود خواهند داشت و دولت نمی تواند ده ها میلیارد دلار ارز را در بازار به فروش رساند لذا قیمت ارز را در حدی قرار می دهد که بتواند درآمدهای ارزی حاصل از فروش سرمایه  های ملی را به ریال تبدیل کند بخشی از این ارز در خارج کشور مثلا دبی به فروش می رسد که نتیجه آن قاچاق گسترده کالابه کشور بوده و می باشد قیمت ارزان ارز منجر به هجوم سیل واردات به کشور گردیده و تولید داخل را مضمحل نموده است. در واقع ارز ارزان عامل اصلی قاچاق، بیکاری، ضعف تولید و نبودن بستر برای توسعه فن آوری و قاچاق انواع کالاهای مجاز و غیر مجاز به کشور شده است کما اینکه عامل قاچاق ده هزار تن مواد مخدر به ایران گردیده و جوانان و خانواده های زیادی را به نابودی و اضمحلال کشانده است.
حال سئوال این است عامل همه  این بدبختی ها کیست؟ آیا عامل بسیار موثر همه این مشکلات،  بیکاری، تعطیلی کارخانه ها، سیل ورود کالاهای تزئینی و تجملاتی به ایران وده ها درد بی درمان و مشکل بزرگ پیدا و پنهان عرضه ارز ارزان و دخالت زیان بار دولت ها  در تعیین نرخ ارز  نیست؟ دولتها ندانسته در این روند زیانبارنقش داشته اند.

 تاثیر ارز ارزان بر تبدیل سرمایه ها داخلی به ارز و خروج آنها از کشور:
در بحران اخیر مسکن و زمانی که قیمت ها به اوج رسیده برخی افراد واحدهای مسکونی در اختیار خود را فروخته و آنرا به ارز تبدیل نموده و از کشور خارج کردند. مثلا واحد مسکونی را به قیمت یک میلیارد تومان فروخته و با تبدیل آن به دلار صاحب بیش از یک میلیون دلارشدند و با این مبلغ واحد مسکونی مناسبی در بهترین نقاط اروپا و آمریکا خریداری کردند.یا در امور صنعتی و تولید آن کشورها سرمایه گذاری کردند. ارز در ایران حدود نصف قیمت است لذا مشوق خوبی برای فروش دارایی ها تبدیل آن به ارز و خروج از کشور می باشد. 
 تاثیر ارز ارزان بر قاچاق کالا
کسی که 100 میلیون تومان را به ارز تبدیل کند 2 برابر این مبلغ سود می برد و زمانی که این پول را صرف خرید جنس قاچاق می کند قادر به خرید میزان بیشتری جنس قاچاق می باشد. لذا تا زمانی که دولتها قیمت ارز را غیر واقعی نگه می دارند خود بزرگترین عامل گسترش قاچاق هستند. وقتی ارز ارزان است وارد کنند با مبلغ 100 میلیون تومان قادر به واردات 10 کیلو تریاک است اما وقتی ارز واقعی شود او با این مبلغ فقط می تواند 5 کیلو وارد کند.
 تاثیر ارز ارزان بر توسعه واردات و کاهش صادرات
ارز ارزان عروسی وارد کنندگان و عزا برای تولید کننده و ایجاد کننده شغل است. وقتی ارز ارزان است وارد کنند با مبلغ 100 میلیون تومان فرضا  قادر به واردات  1000 اتوی برقی است اما اگر دلار واقعی باشد قادر به واردات 500 اتو می باشد و به این لحاظ تولید کننده داخلی بازار تولید و اشتغال خود را از دست نمی دهد. قیمت واقعی دلار بر اساس معیار های علمی محاسبه دو برابر قیمت کنونی است.
دولت نفت که سرمایه بزرگ ملی و متغلق به نسلهای آینده است را صادر می کند و بخش قابل توجهی درآمد ارزی حاصل را به نصف قیمت واقعی می فروشد آید که در نهایت هم طبق شرح فوق موجب خسارت های جبران ناپذیر بر اقتصاد می شود به این ترتیب ارزش درآمدهای حاصل از فروش نفت به نصف کاهش می یابد و خزانه ملی از این بابت سالانه ده ها هزار میلیارد تومان زیان می بیند.
دولتها حق تبدیل ارز به ریال را نداند و مجلس باید چنین امری را ممنوع  نماید و برایش حرمت قائل شود کاری که نروژی ها انجام دادند و درآمدهای ارزی حاصل از فروش نفت را وارد اقتصاد نمی کنند. ما نیز باید عزم ملی و بدور از شعارهای پوچ در این جهت داشته باشیم که اگر چنین نکنیم اوضاع کشور همچنان آسیب پذیر و دارای مشکلات ریشه ای خواهد بود. ما با درآمدهای نفتی کشور را اداره می کنیم و این ظلم به آینده ملت  و کشور است. ایران زمانی به ترقی و توسعه پایدار دست خواهد یافت که با درآمدهای مالیاتی اداره شود. در این صورت به توسعه سیاسی و فرهنگی نیز دست خواهیم یافت چرا که دولتها در مقابل  مردمی که هزینه اداره مملکت  با  مالیات انها تامین می شود  پاسخگو خواهند بود. در این شرایط دولت بسیار علاقمند خواهد بود که تعداد واحد های تولیدی افزایش بابند قوی و پر توان و سودده شوند تا بتواند مالیات بیشتری از آنها دریافت کند. لذا قوانینی وضع می نماید که به نفع تولید و صادرات باشد نه به نفع واردات وبه دنبال آن خسارات بر تولید کنندگان داخلی. مجلس می تواند قانونی تصویب نماید که بر اساس آن تا 5 سال آینده دولت حق وارد کردن حتی یک دلار از درآمدهای حاصل از فروش نفت و گاز را در هزینه های دولت در داخل کشور را نداشته باشد.

منبع: بازنویس